مواد آزمایشگاهی با خلوص بالا و استاندارد

سولفات جیوه (mercury sulfate)

آیا می دانستید که یکی از سمی ترین مواد شناخته شده برای بشر، جیوه، می تواند ترکیبی به ظاهر بی ضرر را تشکیل دهد که اغلب نادیده گرفته می شود؟ سولفات جیوه (II) (HgSO4)، یک جامد کریستالی سفید و بی بو، رازهایی را در خود دارد که بسیار فراتر از ظاهر آن است. درک این ترکیب نه تنها برای شیمیدانان، بلکه برای صنایعی که مواد خطرناک را مدیریت می کنند بسیار مهم است. در این مقاله، خواص، واکنش‌ها و نگرانی‌های ایمنی پیرامون سولفات جیوه (II) را بررسی می‌کنیم و شما را با دانش ضروری در مورد این ماده شیمیایی قوی مجهز می‌کنیم. پس در ادامه با ما باشید.

1-وینیل 2-پیرولیدون (N-Vinyl-2-pyrrolidinone)

1-وینیل-2-پیرولیدون مایع بی رنگ تا زرد است و بوی مشخصی دارد. نقطه ذوب آن حدود 13.5 درجه سانتی گراد است و در حدود 90-92 درجه سانتی گراد می جوشد. VP در آب و در بیشتر حلالهای آلی کاملاً قابل تجزیه است اما در هیدروکربنهای آلیفاتیک تا حدی قابل اختلاط است. تولید صنعتی VP با واکنش 2-پیرولیدون با استیلن در فشار و دما بالا گزارش شده است. روند وینیلاسیون در فاز مایع پیش می رود و توسط هیدروکسید 3-پیرولیدون-پتاسیم کاتالیز می شود.

میواینوزیتول (myo inositol)

پتاسیم هیدروژن فتالات (potassium hydrogen phthalate)

ال آسپارتیک اسید (L-Aspartic Acid)

سدیم بوروهیدرید (Sodium borohydride)

سدیم بوروهیدرید (NaBH4)-سدیم تترا هیدرو بورات، متداول ترین بوروهیدرید است که با واکنش متیل بورات با هیدرید سدیم در روغن معدنی بدست می آید. این ماده به عنوان پیش ماده تولید بوروهیدریدهای فلزی استفاده می شود.

4و4 بی پیریدین (4,4′-Bipyridine)

2 برومو اتیل آمین هیدروبروماید (2Bromoethylamine hydrobromide)

آمونیوم پیرولیدین دی تیو کاربامات (Ammonium pyrrolidinedithiocarbamate)

4-آمینو آنتی پیرین (4-Aminoantipyrine)