گلایسیل گلایسین (Glycylglycine) یکی از سادهترین دیپپتیدها است که از دو مولکول گلایسین، سادهترین اسید آمینه، تشکیل شده است. این ترکیب به عنوان یک مدل پایه در مطالعات بیوشیمیایی و زیستفناوری کاربردهای گستردهای دارد.
ساختار و سنتز
گلایسیل گلایسین دارای فرمول شیمیایی C₄H₈N₂O₃ و جرم مولی ۱۳۲٫۱۲ گرم بر مول است. این ترکیب برای نخستین بار در سال ۱۹۰۱ توسط امیل فیشر و ارنست فورنو از طریق جوشاندن ۲٬۵-دیکتوپیپرازین (آنیدرید گلایسین) با اسید کلریدریک سنتز شد. روشهای دیگری مانند واکنش با بازها نیز برای تولید آن گزارش شدهاند.
ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی
شکل ظاهری: پودر سفید و بیبو
حلالیت: بهراحتی در آب حل میشود (حدود ۱۳۲ گرم در لیتر در دمای ۲۰ درجه سانتیگراد)، اما در اتانول کممحلول و در اتر نامحلول است .
پایداری: در برابر اکسیدکنندههای قوی ناپایدار است و در محلولهای آبی بهمرور دچار هیدرولیز میشود
کاربرد گلایسیل گلایسین
کاربردها
۱. عامل بافری در سیستمهای بیولوژیکی
گلایسیلگلایسین به دلیل سمیت پایین، بهعنوان بافر در محدودههای pH ۲٫۵–۳٫۸ و ۷٫۵–۸٫۹ استفاده میشود .
۲. افزایش حلالیت پروتئینهای نوترکیب
در فرآیندهای زیستفناوری، افزودن گلایسیلگلایسین به محیط لیز سلولی میتواند به حل شدن بهتر پروتئینهای نوترکیب در E. coli کمک کند و از تشکیل اجسام انباشته جلوگیری نماید .
۳. کاربرد در الکتروفورز و جداسازی
نمک سدیمی گلایسیلگلایسین بهعنوان بافر مؤثر در الکتروفورز مویرگی برای جداسازی اسیدهای اوریک و آسکوربیک استفاده میشود .
۴. استفاده در صنایع آرایشی و بهداشتی
در محصولات مراقبت از پوست و مو، گلایسیلگلایسین بهعنوان عامل مرطوبکننده و بهبوددهنده بافت پوست و مو به کار میرود. این ترکیب به تنظیم تعادل یونی پوست کمک کرده و به آن نرمی و لطافت میبخشد .
منابع
تهیه و تنظیم: تیم نشر و تولید محتوا
دیدگاه خود را ثبت کنید
تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟نظری بدهید!